[ مقدمه ] ترجمه فارسى سپاس و ستايش مر خداى راست آن چنان كه زيبندهء بزرگى ، جبروت و جلال اوست و درود و سلام بر سرور و سالار ما ، محمّد ( ص ) و خاندانش . پس از حمد و ثنا ، حسين بن عبدالصمد جباعى - آن كه نيازمند رحمت و بخشايش خداى بى نياز است - چنين مىگويد : هنگامى كه به مجلس شاهانه « 1 » - كه پيوسته پرچم دولتش در اهتزاز و تا قيامت بر دشمن پيروز باد - در روزهاى پايانى ماه ذى قعده به سال 768 با جمعى از ياران شرف حضور يافتم ، در بارهء دو مسأله سخن به ميان آمد . برخى از برادران به تأييد فتواى مشهور بين فقهاى متأخّر شيعه در اين دو مسأله پرداختند ، بدون توجه به مأخذ و مستندشان ، تنها به بازگويى آرا و نظريات آنان در اين مورد بسنده كردند و چون حقير مىدانستم كه دلايل آنان توانايى اثبات مدّعايشان را ندارد ، به مخالفت برخاسته و فتوايى را مخالف و متفاوت با فتوايى كه نقل مىكردند ، بيان كرده و در تقويت آن برآمدم . ( دلايلى در اثبات و تأييد اين قول آوردم . ) امّا آنان اين قول را نپسنديدند و تقبيح كردند . در نتيجه با نگارش اين رساله وضعيّت را تبيين و تحليل كرده تا اشكال‌ها و شبهه‌ها بر طرف شود . [ در اين تلاشم ] اعتماد و اتّكالم تنها به خدا است : مسألهء يكم : چنانچه ادرار يا هر رطوبت نجسى به حصير « 2 » يا بوريايى برسد و

--> ( 1 ) . مقصود بارگاه شاه طهماسب اوّل ، پادشاه صفوى است كه در سال‌هاى 930 تا 984 ق سلطنت كرد . در دورهء وى دو تحوّل شگرف رخ داد ؛ يكى : سركوب شورش ازبكان در خراسان به سال 935 ق . ديگرى : پيمان صلحى بود كه بين دولت وى و خلافت عثمانى در سال 968 بسته شد كه به موجب آن ، جنگى كه سال‌هاى مديد بين دو كشور درگرفته بود ، به پايان رسيد و از سوى ديگر شاه طهماسب توانست با اين صلح امنيّت و ثبات ر ادر تمام قلمرو دولتش برقرار سازد . ( 2 ) . « حُصُر » جمع « حصير » و آن زيراندازى است كه از برگ نخل به طول انسان و بيشتر از آن سازند . ر . ك : مجمع البحرين ، ج 1 ، ص 415 ، مادهء « حصر » .